بوشهر ۲۴: چند هفته پیش بود که پس از بروز نارضایتی هایی در میان اصناف کشور که ناشی از تورم افسار گسیخته در نتیجه اعمال تحریم های ظالمانه دولت ایالات متحده آمریکا بود و در پی آن خویشتنداری نظام در مواجهه با آن و حتی پوشش خبری نارضایتی ها در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران که در نوع خود بی نظیر و نشان از سعه صدر و تغییر رویکرد حاکمیت به سمت و سوی جلب رضایت عمومی و گوش دادن به مشکلات صنفی کشور داشت به ناگاه، گروه های تروریستی بر اساس دکترین از پیش تعریف شده خود، این نارضایتی ها را به سمت بدترین و خشونت بارترین اغتشاشات چند دهه اخیر بدل نمودند تا با کشته سازی یکی دیگر از پازل های فشار بر حکومت را اجرایی نمایند.
به گزارش بوشهر ۲۴؛ مطابق انتظار رییس جمهور ایالات متحده در عکس العملی مورد انتظار، نه از اعتراضات بحق اصناف که از اغتشاشات حاصل از دخالت های خارجی جانبداری و حکومت را به ضربه سخت تهدید و طبیعتاً نظام حاکم سعی در کنترل فضای مجازی جهت دامنه دارتر نشدن کشتار گروههای تروریستی و هماهنگی آن گروهها در داخل کشور نمود.
حالا و پس از گذشت چند روز دولت امریکا در ادامه راهبرد فشار حداکثری خود سعی در چارچوب دهی افکار عمومی به سمت این مضمون دارد که دولت ایران مصرانه در پی یک مذاکره و مصالحه میباشد تا زیر این فشار ساختکی خارج گردد.
بدیهی است مذاکره در وضعیت فعلی دامی است از سوی تیم مشترک ترامپ و صهیونیست ها تا با اعمال توسل به زور، گامی به سوی نظم نوین ادعایی خود ، مغایر با تمام اصول بنیادی حقوق بین الملل بردارد.
بی شک مذاکره برای حصول نتیجه و نه مذاکره برای مذاکره، تنها خواسته ایالات متحده آمریکاست تا شرایط غیر قابل پذیرش خود را به حاکمیت تحمیل نماید شرایطی که عملا تفاوتی با سقوط و تسلیم ندارد و ناگفته پیداست که مانند همه آنچه در گذشته رخ داده، ناخودآگاه دولت را به سمت پرتگاه تسلیم میکشاند یکی از پیامدهای مذاکره که به زعم نگارنده اساسا و عملا با توجه به شرایط تحمیلی و اعلامی ترامپ از پیش شکست خورده است موجب دستاویز قراردادن آن برای اقدام بعدی دول متخاصم می گردد.
نگاهی گذرا به رویدادهای ماههای اخیر، شامل اعمال مکانیسم ماشه، فلج اقتصادی، بروز نارضایتی ها، ایجاد اغتشاش و آشوب و کشتارهای تروریستی توسط های شبکه های جاسوسی و نظامی وارداتی به کشور از سوی موساد، اعزام ناوگروه های جنگی و آرایش نظامی هوایی، فقط یک جرقه میخواهد و آن نیز تن دادن به مذاکره جهت پذیرش شروط دولت ایالات متحده است که به موجب آن برگ برنده ایران (اورانیوم غنی شده) را از کشور خارج، برد موشک های بازدارنده را کاهش و ایران را به سمت پیمان ابراهیم کشاند.
نتایج مذاکره مد نظر جمهوری اسلامی و ایالات متحده امریکا، از پیش مشخص است و هیچکدام از مواضع خود عقب نخواهند نشست بنابراین ورود به مذاکره یعنی قرار گرفتن در پازل و صفحه شطرنجی که امریکا از پیش ترسیم نموده است.
به زعم نگارنده، بهترین اقدامی که حاکمیت در برهه فعلی بایست انجام دهد، ایجاد و دنبال کردن جراحی اقتصادی و حذف رانت ها و اقدامات سریع در جهت توزیع عادلانه ثروت در کشور می باشد تا با کاهش فشارهای ناشی از افزایش تورم و پایین آمدن قدرت خرید، در واقع خواست معترضان در روزهای نخست ایجاد نارضایتی را مورد امعان نظر قرار داده باشد و مطالبات صنفی بحق را برآورده نماید و صف صنف و معیشت را از اغتشاش و درگیری ها جدا نماید.
ایجاد بستر امن ارتباطات اینترنتی جهت افزون نگشتن مشکلات و زیان های اقتصادی و توجه به تولید داخلی، تولید محتوا درخصوص تبیین برنامه های خارجی مداخله جویانه، فراهم آوردن ملزومات اولیه معیشت بدون ایجاد تورمی جدید و… میتواند کمک کند تا بدون ورود به مذاکره ای بی نتیجه که موجب گسترده تر شدن سایه جنگ میشود، راه برون رفت از وضعیت فعلی است.