محمدصادق جنان صفت
شورای رهبری که در شرایط امروز اداره کشور را در اختیار دارند معتقدند با ادامه موشکباران اسرائیل و نیز نیروهای نظامی- امنیتی آمریکا در کشورهای منطقه می توان راهی برای پشیمانی آمریکا و اسرائیل پیدا کرد. به همین دلیل است که بر شدت یورش موشکی و پهپادی ایران اضافه شده است.
خبرهای منتشر شده نشان میدهد بحرین، قطر، عربستان و نیز کویت و امارات که میزبان پایگاههای نظامی آمریکا به حساب میآیند در این روزهای جنگ زیر فشار نظامی جمهوری اسلامی قرار دارند و موشکهای جمهوری اسلامی در حال بمباران شهرها و تاسیسات اسرائیل هستند.
از سوی حملات ارتش اسرائیل و ایالاتمتحده به دهها شهر کوچک و بزرگ ایران بهویژه پایتخت ایران ادامه یافته است. منابع ایرانی باور دارند که توانستهاند بسیار بیشتر از اسرائیل و آمریکا پیروزیهای موضعی در نبردهای گوناگون به دست آورند و منابع غربی نیز از پیروزیهای خود میگویند.
آنچه اکنون میتوان از نبرد برداشت کرد این است که هر دو طرف جنگ به هیچ نرمشی پایبند نیستند و نمیخواهند گامی برای کنار گذاشتن جنگ بردارند و تمایل دارند نبرد را طوری پیش ببرند که به استیصال طرف مقابل منجر شده و پرچم نرمش و سازش از سوی طرف مقابل به اهتزاز درآید.
در این صورت و با هر نتیجهای که جنگ تمام شود یک طرف جنگ میتواند کشور مقابل را شکستخورده معرفی کند و خود را سربلند بداند. آیا راهی برای نرمش و آرامش در جبهههای جنگ میتوان جستوجو کرد؟ چه کشوری باید در این مسیر گام نخست را بردارد؟ پیامد ادامه وضعیت فعلی چیست؟
بدون چون و چرا باید گفت رفتار و گفتار مقامهای سیاسی- نظامی طرفین جنگ یعنی آمریکا- اسرائیل از یکسو و نیز جمهوری اسلامی از سوی دیگر نشان میدهد منتظر عقبنشینی طرف مقابل هستند. واقعیت این است که سازمانهای بینالمللی و نیز اتحادیههای سیاسی و اقتصادی در دنیا و کشورهای قدرتمندی مثل چین هنوز گامی عملی برای توقف جنگ نشان ندادهاند و معلوم هم نیست بخواهند یا بتوانند.
جمهوری اسلامی امیدوار است با زیر فشار قراردادن کشورهایی که میزبان ارتش آمریکا هستند بتواند آنها را وادار کند به آمریکا فشار بیاورند که جنگ را تمام کند. آمریکاییها نیز میخواهند جمهوری اسلامی توانایی موشکی خود را از دست بدهد تا نوعی عقبنشینی را در دستور کار قرار دهد. این نمایی از جنگ است که تاکنون در کلانترین سطح دیده میشد.