امید زاهد
مهدی جهانبخشان، روزنامه نگار، نویسنده، طنزپرداز بوشهری و فعال اجتماعی، متولد سال ۱۳۳۵ در محلهٔ کوتی شهر بوشهر است. او تحصیلات متوسطه خود را در رشتهٔ طبیعی در مدرسهٔ تاریخی سعادت به پایان رساند و پس از گذراندن خدمت سربازی، به عنوان آموزگار پایهٔ اول ابتدایی در روستاهای بخش بردخون شهرستان دیر و سپس شهر خورموج فعالیت کرد.
علاقهٔ جهانبخشان به ادبیات، تئاتر و کتاب از دوران دبستان شکل گرفت و فضای فرهنگی مدرسهٔ سعادت نقش مهمی در پرورش استعدادهای هنری و ادبی او داشت. او در جوانی قصد داشت در رشتهٔ هنرهای دراماتیک ادامه تحصیل دهد، اما موفق به ورود به این رشته نشد و مسیر معلمی را در پیش گرفت.
پس از پایان دورهٔ معلمی، فعالیت خود را در حوزهٔ مطبوعات آغاز کرد و با خلق ستون طنز «پیرزن منگمنگو» به زبان و گویش بوشهری، به یکی از شناختهشدهترین طنزنویسان استان بوشهر تبدیل شد. این ستون که در هفتهنامهٔ آیینهٔ جنوب با مدیرمسئولی محمد دادفر منتشر میشد، با نگاهی انتقادی و طنزآمیز به مسائل اجتماعی، استقبال گستردهای در میان مردم داخل و خارج از استان پیدا کرد. زنده یاد ایرج صغیری و نیز آقای محمد دادفر در حمایت و شکوفایی طنز جهان بخشان نقش مهمی داشتند.
او همچنین با نام مستعار ستون طنز «باقرخودرو قباکلکیانی» را در هفتهنامهٔ نسیم جنوب مینوشت.
جهانبخشان علاوه بر نویسندگی، در عرصهٔ تئاتر و سینما نیز فعالیت داشته و در ساخت چند فیلم کوتاه و بازی در آثاری همچون «رئیسعلی، پینوکیو و عامو سردار» و مجموعهٔ «قصههای عباس و یونس» حضور داشته است.
جهان بخشان طنز لطیف و شریفی دارد. او مراقب نوشته هایش هست. در راه مردم و برای مردم می نویسد. این روزها بیشتر در اینستاگرام می بیند و به تصویر می کشد. نگاه تیزبینی به چالش ها و معضلات اجتماعی اقتصادی دارد. جامعه ما بیش از پیش به چنین نگاه هایی نیازمند است.
ثمرهٔ سالها فعالیت مطبوعاتی و طنزنویسی او در سال ۱۴۰۳ با انتشار کتاب «پیرزن منگمنگو» توسط انتشارات تات منتشر شد.
این کتاب مجموعهای از یادداشتها و نوشتههای طنز اوست که با بهرهگیری از زبان محلی، به نقد مسائل اجتماعی و فرهنگی میپردازد و بخشی از هویت طنز معاصر بوشهر را بازتاب میدهد.
راهش پُررهرو، قلمش پُرخنده و یادش در لبخند مردم ماندگار باد.