بدرقه مردی که دل‌ها را فتح کرده بود…

جمشید شکوهی

بعضی انسان‌ها با رفتن شان تمام نمی‌شوند؛ تازه از همان لحظه، نام شان در حافظه یک شهر ماندگارتر می‌شود. هفته گذشته، بوشهر مردی را به خاک سپرد که سال‌ها نامش با مرام، معرفت، غیرت و مردانگی عجین شده بود؛ مردی از جنس مردم، برای مردم و در کنار مردم.

محمدعلی درویشی، معروف به دلو، از آن مردانی بود که حضورش برای بسیاری دلگرمی بود. از لوطیان بااصالت این دیار که رسم جوانمردی را نه در حرف، بلکه در عمل معنا می‌کرد. مردی که اگر کسی گرفتار بود، دست یاری‌اش را دریغ نمی‌کرد؛ اگر حقی پایمال می‌شد، سکوت نمی‌کرد؛ و اگر زورگویی در برابر مردم قرار می‌گرفت، با تمام وجود در کنار مظلوم می‌ایستاد.

دلو، علاوه بر اینکه از بازیکنان دوست‌داشتنی و خاطره‌ساز ایرانجوان بوشهر بود و سال‌هایی را با عشق به پیراهن این تیم سپری کرد، در قلب مردم جایگاه دیگری داشت؛ جایگاهی که با محبت، گذشت، رفاقت و دستگیری از نیازمندان به دست آمده بود.

مردم بوشهر نشان دادند که قدر مردان بزرگ خود را می‌دانند. در مراسم تشییع پیکر، آیین خاکسپاری و برپایی مراسم یادبود، سنگ تمام گذاشتند؛ از پیر و جوان، ورزشکار و پیشکسوت، دوست و آشنا و همه کسانی که خاطره‌ای از مرام و بزرگواری او داشتند، آمدند تا آخرین بدرقه را برای مردی انجام دهند که سال‌ها کنار مردم ایستاده بود.

چه زیباست که آدمی آن‌چنان زندگی کند که پس از رفتنش، نه فقط خانواده و نزدیکان، بلکه یک شهر برایش دلتنگ شود. بوشهری ها با حضور پرشور خود نشان دادند که مردانگی هرگز نمی‌میرد؛ بلکه از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود.

دلو رفت، اما مرامش ماند…
صدایش خاموش شد، اما خاطراتش در کوچه‌های بوشهر خواهد پیچید…
نامش زیر خاک آرام گرفت، اما بزرگی‌اش در دل مردم این دیار زنده خواهد ماند.

روحت شاد مرد بزرگ بوشهر؛
خداوند تو را با خوبان محشور کند و به خانواده، دوستان و همه داغداران صبر و آرامش عطا فرماید.