

در گوشهای دیگر از موکب، هر شب حلقهای از مخاطبان گرد هم میآیند تا پای سخنان یکی از فرهنگیان بنشینند. در غرفه «روایتگری»، معلمان آگاه و مسلط به مسائل روز، روایتهایی از تاریخ، فرهنگ، مقاومت و مسئولیت اجتماعی را برای حاضران بازگو میکنند؛ روایتهایی که گاه با خاطره و گاه با تحلیل همراه است و فضای گفتوگو و تأمل را میان مخاطبان شکل میدهد.کودکان نیز در این میان سهم خود را از این فضای فرهنگی دارند.
بخشی از موکب به بازیهای کودکانه اختصاص یافته؛ بازیهایی که صرفاً برای سرگرمی طراحی نشدهاند، بلکه بر پایه اصول علمی تربیت و با الهام از «ساحتهای ششگانه تربیتی» سند تحول بنیادین آموزش و پرورش شکل گرفتهاند. در این فضا، کودکان در حالی که بازی میکنند و میخندند، بهتدریج با مفاهیم تربیتی، همکاری و مسئولیتپذیری نیز آشنا میشوند.موکب «حسینیه ایران» حالا به محلی برای پیوند دوباره مدرسه و جامعه تبدیل شده است؛ جایی که معلمان بوشهری نشان دادهاند آموزش تنها محدود به کلاس و زنگ درس نیست و گاهی میتواند در میدان شهر، میان مردم و در دل زندگی جریان پیدا کند.
